background-shape
feature-image

Geschreven door Sander Dorigo op .

Wauw! Ik moet heel even meta doen. Sinds mei niets meer geschreven. Nou ja zeg! Ik had me nog voorgenomen om nog in 2014 wat neer te pennen, maar nu het januari is hoef ik niet meer te vertellen wat goede voornemens precies waard zijn.

Goede voornemens zijn er genoeg. Hardlopen en fitnessen staan bovenaan. Stoppen met roken is “gelukt”. Tussen haakjes, want ik heb nu een elektrische sigaret. De vraag is: telt dat als stoppen? Mwoah.

Een ander goed voornemen kwam via mijn zus mijn kant op. Stoppen met Facebook.

Ken je dat? Leuke oneliners schrijven op zoek naar likes. Je dood ergeren aan clickbait. Veel foto’s van katten (ik heb er sinds kort twee, het is comedy gold). Ondertussen blader je achthonderd keer per dag langs dezelfde berichtjes van allemaal mensen die precies hetzelfde doen. Ik was er wel klaar mee. Afgelopen, uit. Op 31 december heb ik mijn Facebook account de deur uit gedaan. Over 13 dagen (ja echt) is het pas definitief. Maar ik weet mijn wachtwoord niet meer en ik heb een ander e-mailadres ingesteld. Hah!

Er is veel discussie gaande over de gebruiksvoorwaarden van Facebook. Een bekend mantra is: “als het product gratis is, ben jij het product”. Facebook maakt het pijnlijk duidelijk dat de nadruk is verschoven. Vroeger was de gebruiker hoofdzaak en de advertenties om de lopende rekeningen te betalen. Tegenwoordig is het vooral belangrijk om zoveel mogelijk informatie uit diezelfde gebruikers los te peuteren.

Je kan je verjaardag opgeven, maar ook “life events” (bijzondere gebeurtenissen), alle scholen waar je ooit op hebt gezeten, de feestjes waar je bent geweest, waar je ooit een selfie hebt gemaakt en wat je allemaal hebt geliket. Een steeds groter wordende collectie van persoonsgegevens samengevat in digitale profielen, te koop voor de hoogste bieder. Je telefoon geeft al die gegevens door aan de ge├»nstalleerde apps, telefoonproviders zijn ook niet veilig meer en anders worden we allemaal wel begluurd via de wifi.

Na jaren klagen over deze praktijken (want dat doen we allemaal) vond ik het gebaar van mijn zus wel erg mooi. Gewoon kappen. Te beginnen met Facebook.

Maar wat doe je dan? Ik heb nog steeds Google+. Ik heb zelfs een Ello account en ik heb ook Diaspora overwogen. Digitale aandacht is best verslavend, en dan geeft het niet of het “+1”’s zijn, of reacties of ‘respect’ of wat dan ook. Meer, meer!

Waarom denk je dat ik zo weinig op mijn blogje schrijf? Vroeger spaarde ik mijn inspiratie op tot ik een lang kletsverhaal op deze site kon plempen. Tegenwoordig gooi ik elke digitale scheet de cloud in. Wel zo fris.

Voorlopig doe ik het eventjes “zo”. Geen Facebook is al heel wat. Kom ik nog eens buiten. Want om dan mijn vrienden te spreken moet ik de deur uit en ik een kroeg gaan zitten. Mijn Facebookverdriet wegdrinken. Proost!


Sander Dorigo